Zdrowy, ale z umiarem. Do wszystkiego można się zniechęcić. W szkole nigdy nie byłam dobra w sportach. Nie skakałam dobrze, nie umiałam się wspiąć po linie, nie byłam zbyt dobra w kosza, piłkę nożną, tenisa stołowego, nigdy nie zrobiłam gwiazdy. Nauczyłam się za to pływać jak miałam 6 lat i do tej pory jest to moja ulubiona aktywność. Od dziecka również dużo tańczyłam, robiłam układy na występy, tańczyłam przed kamerą, głównie do piosenek Abby. Jednak taniec klasyczny to nie moja bajka, co trochę mnie frustrowało. Ostatnio jednak odkryłam zumbę! To jest najlepsze taneczno-muzyczne połączenie, na jakie mogłam trafić. Nie były mi obce również ćwiczenia gimnastyczne, ponieważ od ok. 15 roku życia, twardo się zaczęłam odchudzać w każdy możliwy sposób. I tu jest właśnie moment, kiedy bardzo często przechodziłam ze skrajności w skrajność. Od kilku dni trwających "ostatnich dni diety" (czyli objadywania się przed rozpoczęciem diety) do niejedzenia totalnie nic. Potrafiłam biegać, aż mi brakowało tchu, głupiutka i niemądra.